Zaintza Euskaraz: Euskara ikastea ez zen helburu bat bakarrik.Erronka pertsonala eta hurbilago zaintzeko beste modu bat zen.
Fuensanta Mesak B2 euskara maila lortu du lau urteko ahaleginaren ondoren. Baina diploma bat baino gehiago da. Euskadin bizi, lan egin eta pertsonak euren hizkuntzan artatzeko aspaldiko ametsa bete du.
Badira diploma batekin neurtzen diren lorpenak. Eta badira egindako bide osoarekin neurtzen direnak.
Fuensanta Mesarentzat, Ospitalarioak Fundazioa Euskadiko Antzaran CRPSko profesionalarentzat, B2 euskara maila lortzea ez da hizkuntza-titulu bat eskuratzea bakarrik izan. Urte luzez barruan izan duen amets pertsonal bat betetzea izan da.
Asturiasen jaioa da, guraso andaluziarren alaba. Txikitan iritsi zen Euskadira, gaur egungo egoeratik oso bestelakoa zen garai batean. Euskara ez zen gaur bezain presente eguneroko bizitzan.
Ondarrutar batekin ezkondu zen, eta ordutik argi izan zuen zerbait.
«Hemen bizi banaiz, nola ez dut euskaraz jakin nahi?»
Desio hori ez zen inoiz desagertu.
Duela lau urte, Antzaran CRPSra iritsi zenean, erabaki irmoa hartu zuen: euskararekin hutsetik hastea.
Eta hala egin zuen.
Lana amaitu ondoren, euskaltegira
Ez da bide erraza izan.
Lana, familia eta ikasketak uztartzea ahalegin handia izan da.
Hala ere, egunero joan da euskaltegira lanaldia amaitu ondoren. Horrez gain, Mintzalaguna egitasmoan ere parte hartu du, hizkuntza benetako egoeretan praktikatzeko.
Lau urtean A1, A2 eta B2 mailak lortu ditu.
Hasieratik motibazio bakarra izan du.
«Euskaraz hitz egiteko gai izan nahi nuen.»
Eta orain ere helburua ez da amaitu.
Euskara erabiltzen jarraitu nahi du, ikasitakoa galdu ez dadin.
Altxor preziatu bat
B2 maila lortu zuela jakin zuenean, emozioa izugarria izan zen.
«Niretzat altxor bat da.»
Poz hori etxean ere ospatu zuten.
Bere semeak esan zion sekula ahaztuko ez duen esaldi bat:
«Ama, txapelduna zara. Demasa!»
Bidea ez da bakarrik egiten
Fuensantak argi dauka lorpen hau ez dela berea bakarrik.
Eskerrak eman nahi dizkie bereziki Ana García eta Leire Inza lankideei.
Elkarrizketak praktikatzeko, idazlanak zuzentzeko eta une zailetan animoak emateko beti egon dira bere alboan.
«Lantalde zoragarria izan dut ondoan.»
Hizkuntza bat baino gehiago
Ospitalarioak Fundazioa Euskadin uste dugu euskara ez dela komunikatzeko tresna hutsa.
Pertsonengana hurbiltzeko modu bat da.
Konfiantza sortzeko.
Harremanak sendotzeko.
Eta arreta gero eta hurbilagoa eta pertsonalizatuagoa eskaintzeko.
Fuensantaren istorioak erakusten du hizkuntza bat ikasteak ez duela soilik gaitasun berri bat ematen.
Pertsonak hobeto ulertzeko eta haiekin lotura estuagoa eraikitzeko aukera ere ematen du.
